و خدایی که در این نزدیکی است...

و خدایی که در این نزدیکی است......

تصمیم دارم به زودی اینجا رو ترک کنم. دیگه اینجا راحت نیستم. حس اینکه یه سری نامحرم ممکنه حرفامو خونده باشن یا بخونن مانع میشه راحت بنویسم. دوست ندارم ولی باید اینجا رو ترک کنم. حیف, اینجا پر از تلخی و شیرینیه. کلی وقت رفتنه. شاید این اخرین پست باشه.

پ.ن. یه روز همه باید هجرت کنیم. با وجود همه خاطره های تلخ و شیرینمون.

و خدایی که در این نزدیکی است......

و خدایی که در این نزدیکی است......

و خدایی که در این نزدیکی است......

من حالم خوبه و خداروشکر. باید برای دردها آغوش باز کرد که خبر از رشد میدن. خبر از ترکنودن غلاف و زدن یه جوونه جدید.1. دنیایی که من با چشمام میبینم, با دنیایی که بقیه میبینن خیلی فرق داره.2.چقدر هنوز خودمو نمیشناسم و چقدر افسار زندگیم دست ناخوداگاهات و بیماریهای دوران کودکی ام,هنوز هست.3. چقدر لایه. لایه پشت لایه. میتونم با جرات بگم ادم یک لایه و نهایت دولایه هستم. چه طور بعضی ها میتونن اینقدر نقش بازی کنن. باید مثل اونها بود؟ من ساده لوح و ساده هستم یا اونها دورنگ و متقلب؟ داشتم فکر میکردم چرا بعضیا فکر میکنن من خیلی حساسم, من تو حرفام تیکه کنایه میزنم,از سوالهام هدف خاصی دارم, در حالیکه اصلا هدفم این نیس. تنها پاسخم اینکه, حتما خودشون همین هستن که منو اینطور میبینن.بعدا نوشت. بله حق با و خدایی که در این نزدیکی است......ادامه مطلب